- Η Φοιτητική Λέσχη της Φανταστικής Λογοτεχνίας -

Αγαπητοί αναγνώστες, σας ενημερώνουμε ότι στα ελληνικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι., δραστηριοποιείται η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας.

Η Λέσχη συγκροτείται από ομάδες φοιτητών που προέρχονται από διάφορα πανεπιστημιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα της χώρας.

 Στόχους της Λέσχης αποτελούν... (διαβάστε εδώ τη συνέχεια)
Απάντηση στον Μιχάλη Ιγνατίου σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο ethnikathemata.com

                                                                                            του Σταμάτη Μαμούτου

Με την Επιτροπή Ενημέρωσης επί των Εθνικών Θεμάτων διατηρώ άριστες σχέσεις. Εκτιμώ βαθύτατα τα μέλη της, γι’ αυτό εξάλλου δέχτηκα την πρότασή τους να στελεχώσω ως συντάκτης την  αρθρογραφική ομάδα του ιστότοπού της.  Η εν λόγω Επιτροπή πιστώνεται την οργάνωση σημαντικών και επιτυχημένων εκδηλώσεων, όπως για παράδειγμα εκείνη που αφορούσε τη ζωή και το έργο του Ίωνος Δραγούμη, η οποία πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο.  Κυρίως, αυτή την εποχή, η Επιτροπή αξίζει την υποστήριξή μας γιατί συμβάλει τα μέγιστα στην οργάνωση ενός λαϊκού μετώπου υπεράσπισης της εθνικά ορθής και ανυποχώρητης στάσης στο ζήτημα των διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια. 

Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό, έχω διαβάσει κάποια άρθρα που έχουν αναρτηθεί στον διαδικτυακό τόπο της Επιτροπής, προς τα συμπεράσματα των οποίων διατηρώ επιφυλάξεις. Χωρίς να αμφισβητώ την σοβαρότητα των συντακτών, θέλω απλά να παραθέσω την δική μου εκτίμηση, υπό την μορφή ενός εποικοδομητικού αντίλογου.

Το άρθρο στο οποίο θα σταθώ σήμερα είναι γραμμένο από τον γνωστό δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου και φέρει τον τίτλο «Και Καλά Οι Αμερικάνοι Είναι Φίλοι Των Τούρκων… Ο Ηγέτης Του «Ξανθού Έθνους» Που Εξαφανίστηκε;» Το εν λόγω άρθρο δημοσιεύθηκε από τον δημοσιογράφο στον δικό του διαδικτυακό χώρο (http://mignatiou.com/2018/02/ke-kala-i-amerikani-ine-fili-ton-tourkon-o-igetis-tou-xanthou-ethnous-pou-exafanistike/) και στην συνέχεια αναδημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της Επιτροπής επί των Εθνικών Θεμάτων (http://ethnikathemata.com/και-καλά-οι-αμερικάνοι-είναι-φίλοι-των/) .

Η κεντρική ιδέα του άρθρου είναι σωστή. Ο Ιγνατίου διερωτάται, γιατί όταν προκύπτουν κρίσεις στις σχέσεις μας με την Τουρκία όλοι όσοι υποστηρίζουν την πρόσδεση της χώρας στο γεωπολιτικό άρμα των «εταίρων» της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαφανίζονται και άπαντες στρέφονται για βοήθεια προς τις Η.Π.Α. Πρόκειται ασφαλώς για μια διαπίστωση που οι «φεντεραλιστές», οι διαπρύσιοι αυτοί τιμητές των «θεσμών», δεν μπορούν να αμφισβητήσουν και συνήθως επιλέγουν να προσπερνούν.


Επίσης, ο Έλληνας δημοσιογράφος επισημαίνει ότι οι Η.Π.Α αντιμετωπίζουν με έναν σχεδόν ανεξήγητο τρόπο τις διαχρονικές προκλήσεις της Τουρκίας, όχι μόνο προς την Ελλάδα αλλά και προς την ίδια την χώρα τους. Όπως γράφει χαρακτηριστικά, «οι Αμερικανοί έχουν, βεβαίως, ένα απέραντο κόμπλεξ με την Τουρκία. Ιδιαίτερα οι γραφειοκράτες. Με άλλους όρους θα μιλούσαμε για ένα έρωτα μέχρι παρεξήγησης. Διότι όλα αυτά που συμβαίνουν και αφορούν την Τουρκία και την Αμερική, είναι εντελώς αδικαιολόγητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν τους βρίζει καθημερινά και οι Αμερικανοί του λένε «βρίσε μας και άλλο». Ο πρόεδρος της Τουρκίας προκαλεί παντού. Στη Συρία, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στο Ιράκ, εναντίον του Ισραήλ. Και οι Αμερικανοί τι κάνουν; Μα τίποτα απολύτως. Απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και την Κύπρο. Πάλι δεν τρέχει τίποτα». Αλλά και όσα αποκαλύπτει ο Ιγνατίου για την μειοδοτική στάση της κυβέρνησης του Σημίτη στην κρίση των Ιμίων είναι εξίσου σημαντικά, «όταν ερευνούσαμε την υπόθεση των Ιμίων, δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα διαβάζαμε με τα ίδια μας τα μάτια ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας χάρισε τη σημαία χωρίς καν να προλάβει να το ζητήσει η Τουρκία. Δέχθηκε τη μετακίνησή της από τα Ίμια πριν ακόμα κατατεθεί το τουρκικό αίτημα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Και το έκανε με τρόπο καθόλου «ανδρικό»: Είπε στον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουόρεν Κρίστοφερ, ότι τη σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι, και η επίσημη Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει. Πολλοί ξεχνούν την πραγματική συμφωνία για τα Ίμια, αν και το σχετικό απόρρητο έγγραφο περιλαμβάνεται στο βιβλίο που γράψαμε με τον Αθανάσιο Έλλις. Οι δύο χώρες συμφώνησαν να φύγουν οι στρατιώτες, οι σημαίες και τα πλοία, και να μην επιστρέψουν ξανά. Αυτή ήταν η συμφωνία. Για χρόνια έμεινε κρυφή. Τα Ίμια επίσημα χαρακτηρίστηκαν γκρίζα περιοχή, που σημαίνει πως δεν ανήκουν σε …κανένα. Έστω και αν είναι ελληνικές βραχονησίδες, έστω και αν όλα τα έγγραφα και οι συμφωνίες αποδεικνύουν την ελληνικότητά τους». Το άρθρο κλείνει με ένα σοβαρό ερωτηματικό, που αφορά την μελλοντική διαχείριση μιας κρίσης στο Αιγαίο, η οποία πιθανόν να περιλαμβάνει κίνδυνο για απώλειες, εκ μέρους μας.

Εκείνο που προσωπικά θεωρώ ασύμβατο με το ύφος του υπόλοιπου άρθρου είναι ο τίτλος του. Σε όλο το άρθρο ο Ιγνατίου αφιερώνει μόλις μια φράση προκειμένου να αναφερθεί σκωπτικά σε όσους αφελώς πιστεύουν ότι με θεοκρατικές ερμηνείες περί «ξανθού γένους» θα κερδίσουν την γεωπολιτική υποστήριξη της Ρωσίας. Ωστόσο, προτιμά να τιτλοφορήσει το άρθρο του, στο οποίο αναφέρονται όλα τα ενδιαφέροντα που παράθεσα παραπάνω, με μια αιχμηρή φράση προς τον ρωσικό παράγοντα και τους εν Ελλάδι υποστηρικτές του.

Για να γίνω ξεκάθαρος, θα δηλώσω ότι στην σκέψη μου επί των θεμάτων της εξωτερικής πολιτικής –και όχι μόνο- είμαι «δραγουμικός». Μπορεί στους υποστηρικτές του δυτικού ορθολογισμού αυτό να φαντάζει «ονειροπόλο και ουτοπικό», ωστόσο θεωρώ ότι η βασική αρχή της πολιτικής σκέψης ενός ανθρώπου δεν μπορεί να είναι ο αφηρημένος ορθός λόγος αλλά το καλό του έθνους του. Σκεπτόμενος κατ’ αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι κανένας δεν μπορεί να αποτελεί αδιαπραγμάτευτο σύμμαχο στο πεδίο των διεθνών σχέσεων. Σαφώς και μπορεί να προσδοκεί κανείς μια εγγύτερη σχέση με χώρες που οι κυβερνήσεις τους έχουν ιδεολογική συγγένεια με την δική του. Από εκεί και πέρα, τα πάντα μετρούν και όλα είναι ρευστά. Τίποτε δεν είναι δεδομένο. Συνεπώς, βλέπω τους Αμερικανούς, τους Ρώσους και τους δυτικοευρωπαίους να στέκονται στην ίδια ακριβώς απόσταση απέναντι από την χώρα μου. Αυτή είναι η απαρχή της γεωπολιτικής μου αντίληψης.

Έχοντας αυτό κατά νου εκτιμώ ότι στην επιλογή του Ιγνατίου να δώσει αυτό τον τίτλο στο άρθρο του, μπορούμε να ανιχνεύσουμε κάποιες από τις παθογένειες που ο ίδιος αναζητά. Όποιος διαθέτει μια ικανοποιητική γνώση επί της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αντιλαμβάνεται ότι ένα από τα προβλήματα που στιγμάτισαν διαχρονικά τον ελληνικό δημόσιο βίο είναι η ολική πρόσδεση των ελλαδικών ελίτ (πολιτικών, δημοσιογραφικών, οικονομικών κλπ) στα συμφέροντα των ξένων μεγάλων δυνάμεων. Δεν έχει περάσει πολύς ιστορικός χρόνος από την εποχή που μιλούσαμε για «αγγλικά» «ρωσικά» και άλλα κόμματα στην Ελλάδα. Αν υπάρχει, λοιπόν, κάτι που πρέπει να καταπολεμηθεί είναι η τάση να σκέπτονται οι Έλληνες τα συμφέροντα του ελλαδικού κράτους με τον τρόπο που η οπτική ξένων παραγόντων τα έχει αναλύσει.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο Ιγνατίου παραθέτει στο άρθρο του, ως επί το πλείστον, πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για παθογένειες της ελληνικής πολιτικής που έχουν να κάνουν με την υποταγή του εθνικού μας συμφέροντος σε εκείνο της Ε.Ε αλλά και με την άθλια συμπεριφορά παλαιότερων Ελλήνων πολιτικών. Παρόλα αυτά, (εικάζω ότι) επειδή ο αμερικανικός παράγοντας θεωρεί ως μεγάλο του ανταγωνιστή τον ρωσικό, στον τίτλο του άρθρου του ο γνωστός δημοσιογράφος επέλεξε να τοποθετήσει μια φράση με μήνυμα που αφήνει αιχμές προς την ρωσική εξωτερική πολιτκή.

Προεκτείνοντας την γραμμή του σκεπτικού μου θα απαντήσω στο αιωρούμενο ερώτημα «γιατί δεν κάνουμε ως χώρα αυτά που πρέπει, προκειμένου να εκμεταλλευτούμε τις γεωπολιτικές μας δυνατότητες;», ότι για να το κάνουμε, πρέπει οι ελίτ του τόπου να ανήκουν πρωτίστως στην χώρα. Είμαστε σίγουροι ότι αυτό συμβαίνει με τις δικές μας; Δεν νομίζω. Επιπλέον, εκτιμώ πως δεν υπάρχει κανείς που να αγνοεί το γεγονός ότι η γεωπολιτική πρόσδεση με κάποιες χώρες, σηματοδοτεί και την υπαγωγή της ευρύτερης κουλτούρας μας στην επιρροή τους. Καθώς, και ότι η υπαγωγή στην κουλτούρα του αχαλίνωτου δυτικού φιλελευθερισμού έχει απλώσει στην ελληνική κοινωνία αντιλήψεις του τύπου «είμαστε στη δύση, είμαστε στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε, είμαστε στο μπλοκ των πολιτισμένων χωρών, άρα η πολεμική επιφυλακή, η κοινωνική εγρήγορση και η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας είναι παρωχημένες αντιλήψεις, που έχουν περάσει στο παρελθόν». Εφόσον μιλάμε για ένα έθνος ανίσχυρο, βουλιαγμένο στον καταναλωτισμό και στον αδιαπραγμάτευτο κοσμοπολιτισμό, που καθημερινά βάλλονται -μέσω των σχημάτων της κυρίαρχης κουλτούρας- τα βασικά στοιχεία της ταυτότητάς του, δεν νομίζω ότι είναι δύσκολο να απαντηθεί γιατί το χαρακτηρίζει η ανικανότητα να υπερασπιστεί τα δίκαιά του.  Όπως, επίσης, νομίζω ότι είναι προφανές πως για όλα τα παραπάνω δεν ευθύνεται ο ρωσικός παράγοντας.


Ασφαλώς και δεν το γράφω αυτό για να υπερασπιστώ τους Ρώσους και τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Το γράφω για να υπερασπιστώ την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα πληρώνει για το ΝΑΤΟ μεγάλα οικονομικά ποσά, που στερεί από την κάλυψη σημαντικών αναγκών της. Για το ΝΑΤΟ που εμφανώς δεν λειτουργεί ως συμμαχία αλλά ως μηχανισμός οργάνωσης των παγκόσμιων στρατιωτικών αποστολών των Η.Π.Α. Για το ΝΑΤΟ, που ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ, όταν προεκλογικά ζητούσε την στήριξη –όχι της mediακής ή της οικονομικής ελίτ αλλά- των αμερικανικών νοικοκυριών, ομολογούσε ότι πρόκειται για θεσμό που υπηρετεί συμφέροντα διαφορετικά από εκείνα του αμερικανικού λαού. Όταν, λοιπόν, μια χώρα προσφέρει χρήματα και στρατιωτικές ευκολίες σε έναν (υποτιθέμενο) σύμμαχο είναι μάλλον εύλογο να περιμένει μια ανταπόδοση απ' αυτόν κι όχι απ' τον αντίπαλό του.

Όσον αφορά τις διευκολύνσεις στο ζήτημα του χρέους, που αναφέρει ο κύριος Ιγνατίου, μάλλον θα χαμογελάσω αχνά. Γιατί, σαφώς, αν η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου ήθελε να προσφέρει αληθινά χείρα βοηθείας, οι μηχανισμοί του κυρίου Σόιμπλε θα είχαν αφήσει εδώ και καιρό ήσυχη την Ελλάδα. Ας δούμε την αλήθεια, λοιπόν. Πίσω από την επιφάνεια της αμερικανικής και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, υπάρχουν πυρήνες πολιτικής ισχύος με σημαντικούς σχεδιασμούς.

Για όλα αυτά, και κόντρα σε όλα αυτά, εκτιμώ ότι προκειμένου να μιλήσουμε επί της ουσίας για τέτοια ζητήματα, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει μια ελληνική "ελίτ αξιών", η οποία θα επικρατήσει στο πολιτικό και το πολιτιστικό πεδίο του τόπου. Μια ελίτ, που στην εξωτερική πολιτική θα έχει τις κεραίες της στραμμένες προς πάσα κατεύθυνση. Και προς τον δυτική και προς τον ρωσική, ενδεχομένως και προς αναδυόμενους άξονες της μέσης ανατολής. Όταν αυτό επιτευχθεί, τότε θα μπορέσουμε να δούμε ποια θα είναι κατάλληλη ισορροπία ανά εποχή. 

Προς το παρόν, «όσοι ζωντανοί» ενδιαφέρονται για το καλό του ελληνισμού, πρέπει να εργαστούν στο εσωτερικό προκειμένου να συγκροτηθεί αυτή η ζητούμενη "ελίτ αξιών". Μέχρι να το πετύχουμε, δυστυχώς, η χώρα θα βρίσκεται έρμαιο στις ορέξεις  των πολιτικών της και των δυτικών «εταίρων» της. Τα αποτελέσματα αυτής της μονομέρειας τα βλέπουμε καθημερινά. Αποχαυνωμένη κοινωνία, πολυπολιτισμική παρακμή, γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, μνημόνια, τηλεοπτικό lifestyle, «ευελιξία» στη χρήση της λέξης Μακεδονία από τα Σκόπια…και έπονται άλλα. 

Εικόνες 1 και 2 του Κώστα Νικέλλη
                                                             Η Αθηναϊκή Αποκριά

                                                                                              του Γιάννη Καιροφύλλα

Ο ιστορικός Δημ. Γατόπουλος στο βιβλίο του «Η ιστορία της Αθηναϊκής κοινωνίας» γράφει, ότι τα τοπικά εορταστικά έθιμα της Αθήνας, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, διατηρήθηκαν και τροποποιήθηκαν κατά τα χρόνια της Οθωνικής βασιλείας, οπότε και άρχισε, σιγά-σιγά η εισαγωγή και συνανάμιξη των διαφόρων ευρωπαϊκών εθίμων με τα τοπικά έθιμα. […] στα πρώτα χρόνια του Όθωνα, διασκέδαζαν με τις πατροπαράδοτες συνήθειές τους, δηλαδή τις πρόχειρες μεταμφιέσεις αντρών και γυναικών, τις εύθυμες επισκέψεις στα φιλικά σπίτια και τις οικογενειακές χορευτικές συγκεντρώσεις.


Το πανηγύρι της Αποκριάς το ζούσε όλο και πιο έντονα, όσο περνούσαν τα χρόνια, η συνοικία της λάκας που ήταν και η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή, αφού η πόλη ανοικοδομήθηκε γύρω και κάτω απ την Ακρόπολη. Εκεί οι Αθηναίοι, άλλοι μασκαρεμένοι και άλλοι όχι, γύριζαν στους δρόμους και πετούσαν στα παράθυρα και στους εξώστες που ήταν γεμάτοι θηλυκόκοσμο, φασόλια, ρύζι, καλαμπόκι, κουκιά κι άλλα όσπρια, όπως όριζε το έθιμο.


Εκείνα τα χρόνια δεν είχαν καθιερωθεί ακόμη ο χαρτοπόλεμος και οι πολύχρωμες κορδέλες, οι «σερπαντίνες». Τα έθιμα της Αποκριάς ήταν διαφορετικά και οι μασκαράδες συνήθιζαν να πετάνε στα παιδιά, που παρακολουθούσαν την παρέλαση των μεταμφιεσμένων τις Κυριακές, ζαχαρωτά γεμάτα πιπέρι για να τα τρώνε, να καίγονται και με τους μορφασμούς τους να προκαλούν περισσότερη ευθυμία και περισσότερα γέλια. Ο Μπάμπης Άννινος στο βιβλίο του «Αι Αθήναι του 1850» […] σημειώνει ότι η αριστοκρατία στην Αθήνα είχε τις «εσπερίδες» της ιδίως στους ακμάζοντας ακόμη Φαναριώτικους οίκους, όπου επικρατούσε η πατροπαράδοτη ευγένεια […]

Έτσι κύλησαν πολλές δεκαετίες και η Αποκριά γιορταζόταν στην Αθήνα χωρίς καμιά ιδιαίτερη οργάνωση, αλλά με χορούς και παρελάσεις που στην περίοδο της Μπελ Επόκ έγιναν πιο συστηματικές. Αναφέρεται, μάλιστα, από πολλούς ιστορικούς, ότι οι Απόκριες της Παλιάς Αθήνας, αν εξαιρέσουμε τις Απόκριες του 1887, οι οποίες εγκαινιάζουν μια νέα αποκριάτικη περίοδο, μοιάζουν μεταξύ τους σαν δυο σταγόνες νερό.

Σε περιγραφή του ιστορικού Α. Φούφα για την Αποκριά του 1886 δίδεται μια ζωντανή εικόνα των δρόμων στους οποίους οι Αθηναίοι γλέντησαν με τις ομπρέλες στο χέρι, γιατί τις δυο τελευταίες Κυριακές «ο καιρός συνώμοσεν ο άθλιος εναντίον της αποκριάτικης  ευθυμίας». […]

Η οδός Σταδίου, από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, κατακλύζεται από μασκαράδες εκείνη την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς του 1886. Οι πεζοί προσωπιδοφόροι παρελαύνουν κρατούντες στα  χέρια τους τις μισοξεσκισμένες ομπρέλες τους και πάνω σε άμαξες θεάθηκαν πάλι τα στερεότυπα ντόμινα, οι τεράστιες κεφαλές από χαρτόνι και οι άλλες αποκριάτικες μεταμφιέσεις. Στην πλατεία Συντάγματος –κατά την περιγραφή πάντα του Φούφα- κόσμος πολύς συγκεντρωμένος περί την εξέδρα της μουσικής ακούει με πολλή προσοχή έναν ρήτορα. Δεν πρόκειται για υπαίθριο ρήτορα αλλά για αποκριάτικο ποιητή, που τσιμπολογάει πενταροδεκάρες απαγγέλλοντας έξυπνους στίχους και σκαρώνοντας εύστοχες ομοιοκαταληξίες. […]

Μέσα στο πλήθος των προσωπιδοφόρων εμφανιζόταν και η πατριωτική αλληγορία. Ένα δίτροχο στολισμένο με εικόνες, που παρίσταναν τον Μάρκο Μπότσαρη και τομ Αρκάδιο. Αρειμάνιος φουστανελλοφόρος, υποδυόμενος το πρόσωπο του Γέρο Δήμου, απήγγειλε πατριωτικό ποίημα, υπενθυμίζοντας στα πλήθη το προς την πατρίδα καθήκον τους. […]

Η έφιππη χωροφυλακή για να τηρήσει την τάξη παρήλαυνε κι αυτή δια της οδού Σταδίου συναγελαζόμενη, όπως λέει ο Α. Φούφας, μετά μασκαράδων, γεγονός που προκάλεσε την επομένη άγρια επίθεση του αντιπολιτευόμενου τύπου.[…]


Άλλες αποκριάτικες συνήθειες είχαν αρχίσει να επικρατούν από τότε και τα ρόπαλα ή το γαϊτανάκι διασκέδαζαν τους Αθηναίους και τις Αθηναίες, ενώ η γκαμήλα, που χαρακτηριζόταν ως το «αίσχος του πολιτισμού», συγκέντρωνε πλήθη θεατών, έχουσα ως τιμητική συνοδεία τα σμήνη των ενθουσιώντων γαβριάδων, που ανιδιοτελώς ανελάμβαναν να προαναγγείλουν την εμφάνισή της στις συνοικίες της Αθήνας […]

Ο καμηλιέρης ήταν ο πιο δημοφιλής τύπος της Αποκριάς στους κύκλους των γαβριάδων, διότι τους έδινε την ευκαιρία να ασκήσουν το φωνητικό τους ταλέντο και να εκδηλώσουν όλες τις αρετές τους. Άλλωστε και η γκαμήλα ενέπνεε κάποιον μυστηριώδη και αόριστο φόβο και στο ανοιγόκλεισμα του τερατώδους στόματός της ανατρίχιαζαν κι αυτοί ακόμη οι ψυχραιμότεροι των ρακένδυτων θαυμαστών της.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο για την γκαμήλα αναφέρει ο συγγραφέας Κώστας Δημητριάδης στο βιβλίο του «Σαν Αθήνα την Παλιά», όπου γράφει για κάποιον διάσημο Πετραλωνίτη, τον Βαγγελάρα, που υπήρξε θεατρώνης παντομίμας και ηθοποιός και του οποίοι η πιο μεγάλη δημιουργία ήταν η αποκριάτικη γκαμήλα της Αθήνας. Την έφτιαξε σε μια μάντρα της γειτονιάς, με λίγα σανίδια, λίγα κουρέλια, μια προβιά και μια μασέλα αλόγου. Δεν ήταν εύκολο πράγμα να σκαρώσεις –λέει ο Δημητριάδης- ένα πελώριο τετράποδο και να το κάνεις να περπατά σα ζωντανό, να χορεύει, να κάθεται, να δαγκάνει, ν’ αρπάει πορτοκάλι, κουλούρι..καπέλο!

Ένα μήνα ολόκληρο ο δαιμόνιος Βαγγελάρας παιδευόταν να δασκαλεύει τα τσιράκια του –που θάμπαιναν κάτω απ’ την γκαμήλα και θα τη ζωντάνευαν- πώς να κάνουν τα τσαλίμια της. Και η επιτυχία του εκείνη πέρασε στην ιστορία της Παλιάς Αθήνας. Κάποτε ο φουκαράς ο Βαγγελάρας πέθανε πάνω στα καρναβάλια. Τον είχε φάει το «ποτήρι» και όλη η γειτονιά τον έκλαψε. […]


Το 1887 ιδρύεται το πρώτοι Αποκριάτικο Κομιτάτο στην Αθήνα. Σκοπός του να δώσει ένα ευρωπαϊκό χρώμα στην αποκριά […] Στα μέσα Ιανουαρίου του 1887 στο Δημαρχείο της Αθήνας συγκεντρώθηκαν λόγιοι και δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και διανοούμενοι, αντιπρόσωποι σωματείων, βιομήχανοι και άλλοι Αθηναίοι για να θέσουν τις βάσεις του πρώτου Αποκριάτικου Κομιτάτου, κατά μίμηση των Κομιτάτων της Ευρώπης. […]

Καθορίστηκαν αμοιβές και βραβεία για τις πιο επιτυχημένες μεταμφιέσεις και αλληγορικές παραστάσεις, τις οποίες θα εμφάνιζαν τις δυο τελευταίες Κυριακές της Αποκριάς και εξέλεξαν επιτροπή Ελλανοδικών, σύμφωνα προς την κρίση της οποίας θα γινόταν η απονομή των βραβείων. […]

Φαίνεται ότι η άμιλλα είχε θαυματουργήσει και οι Αθηναίοι με τις Αθηναίες είδαν ό,τι δεν είχαν δει μέχρι εκείνη την ημέρα. Στους δρόμους, τις πλατείες, τα παράθυρα, τους εξώστες των ξενοδοχείων στριμώχτηκαν χιλιάδες άτομα για να δουν τα «καινοφανή θεάματα». Γι’ αυτό και χρειάστηκε το «Κομιτάτο» να εργαστεί με ζήλο και να ρυθμίσει όσο γίνεται καλύτερα την κάθε λεπτομέρεια.[…]

Λίγο μετά το μεσημέρι άρχισε η παρέλαση στους αθηναϊκούς δρόμους πεζών εποχούμενων, έφιππων μεταμφιεσμένων και μη. Ο συνωστισμός και η κίνηση μεγάλωνε όσο προχωρούσε κανείς στο επί της οδού Ερμού ξενοδοχείο της «Γενεύης», όπου είχε στήσει το Κομιτάτο την έδρα του […]


Στην αποκριάτικη παρέλαση έδωσαν το χέρι η κλασική αρχαιότητα και οι νεότεροι χρόνοι, η σάτιρα και το ειδύλλιο, η ελαφρά ποίηση και η τραγωδία, ο πατριωτισμός και η διακωμώδηση ιερών και οσίων, το προπατορικό αμάρτημα και η νίκη των Ιταλών στο Ρας-Αλούλα, ο κήπος του Παραδείσου και ο  θρίαμβος των Αβησσυνών, ο Αλκιβιάδης και ο Σωκράτης, ο Προμηθεύς και ο Αισχύλος, οι νεκροί και οι ζώντες, οι αρχάγγελοι και οι δαίμονες, οι σκελετοί και τα πτώματα. […]

Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε στο άρμα του Ιταλού Ρόσι που παρίστανε την πρόοδο του πολιτισμού επί της γης. Το δεύτερο βραβείο πήρε η συμβολική παράσταση του «Αποκλεισμού» με πλοία που ήταν..φορτωμένα πάνω σε γαϊδούρια. Το τρίτο βραβείο κέρδισε η αλληγορική απεικόνιση της Ελλάδας με σκελετούς. Μεγάλη επιτυχία είχε και η πομπή των μεταμφιεσμένων που απεικόνιζαν τον χωριάτικο γάμο. […]

Εκείνο επίσης που έκανε εντύπωση ήταν τα μακάβρια θέματα που οφείλονταν στη ζοφερή φαντασία εκείνων που παρίσταναν κηδείες, πτώματα, ψυχορραγούντες, αγγέλους και δαίμονες μουντζουρωμένους και με κέρατα βοδιού, διαφιλονικούντας την ψυχήν του μακαρίτη!

Το γλέντι εκείνης της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς του 1887 συνεχίστηκε μέχρι τις πρωϊνές ώρες. Στις συνοικίες καίγονταν σωροί ρητίνης και η αντανάκλαση των λάμψεων έδινε φαντασμαγορική όψη στην πόλη. Ομάδες μασκαράδων άλλοι με τούμπανα, άλλοι με έγχορδα όργανα και άλλοι με κλαρίνα διέσχιζαν τους δρόμους της Αθήνας «εν αδιαπτώτω ευθυμία μέχρι της ώρας που η ροδοδάκτυλη Ηώς εχρύσωσε το κλεινόν Άστυ με το πρωϊνόν της φέγγος..»


Γιάννης Καιροφύλλας, Η Αθηναϊκή Αποκριά, Φιλιππότης, Αθήνα,1990, σελίδες 16 έως 29.

                                      
                                                                                  Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας

Διδακτικό, ψυχαγωγικό, νοσταλγικά όμορφο όπως οι καλές αναπολήσεις, το παραπάνω απόσπασμα από το βιβλίο του αθηναιογράφου Γιάννη Καιροφύλλα, προσφέρεται για πλούσιο σχολιασμό. Δεν θα προβούμε, όμως, σε αυτόν, για να μην χάσουμε την συναισθηματική μαγεία της ατμόσφαιράς του. Θα αρκεστούμε μόνο να σημειώσουμε την μεγάλη διαφορά στην ένταση της λαϊκής ζωτικότητας που καταγράφεται από τα χρόνια «της παλιάς Αθήνας», σε εκείνα της μεταμοντέρνας πρωτεύουσας των καιρών μας.

Λαός χωρίς ορμή προϋποθέτει ένα έθνος χωρίς μέλλον. Ας ελπίσουμε ότι, με κάποιον τρόπο, οι μικροί πυρήνες που εργαζόμαστε για το καλό αυτού του τόπου, θα καταφέρουμε να αναστρέψουμε τη δυσοίωνη τούτη προοπτική. Ασφαλώς, στη φαρέτρα μας θα υπάρχουν, διαθέσιμα ως πολιτιστικά βέλη, τα έθιμα των λαϊκών μας παραδόσεων, καθώς επίσης και όλες οι μορφές πολιτισμού που διαλέγονται με την βαθύτερη ουσία της ψυχής του ελληνικού έθνους. 

Εικόνα 2: Φωτογραφικό τεκμήριο δημοσιευμένο στο περιοδικό «ΕΛΛΑΣ» όπου απεικονίζεται το έθιμο της Γκαμήλας σε γειτονιά των Αθηνών το 1908.
Εικόνα 3: Καρναβάλι στην Ομόνοια δεκαετία του 1930.
Εικόνα 4: Καρναβαλιστές στην Πλάκα, στα μέσα 20ου αιώνα.
Εικόνα 5: Η γνωστή αποκριάτικη σάτιρα του Π. Θεοδοσίου που παρουσίαζε το Πανεπιστήμιο ως φούρνο και τους φοιτητές από τη μία να μπαίνουν τούβλα και από την άλλη να βγαίνουν κούτσουρα. Ο Θεοδοσίου υπήρξε κεντρική φιγούρα των αθηναϊκών, λαϊκών, αποκριάτικων εορτασμών στις αρχές του 20ου αιώνα. Έζησε στα Πετράλωνα και εξέδιδε την εφημερίδα «Ο Μικρός Ρωμηός». Η Το εν λόγω έντυπο αναβίωσε υπό νέα διεύθυνση πριν λίγα χρόνια. Δείτε εδώ την ηλεκτρονική του εκδοχή  mikros-romios.gr
    Κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο των εκδόσεων Κλέος (της Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας)                  

Έναν περίπου χρόνο μετά την κυκλοφορία της -για πρώτη φορά μεταφρασμένης εξολοκλήρου στα ελληνικά- συλλογής διηγημάτων του Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς, που έφερε τον τίτλο Το Μυστικό Ρόδο, οι εκδόσεις Κλέος επιστρέφουν με το δεύτερο βιβλίο τους. Πρόκειται για μια συλλογή έργων του Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ, που κι αυτά μεταφράζονται και κυκλοφορούν για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα.


Ο τίτλος του βιβλίου είναι Μπραν Μακ Μορν και όπως οι μυημένοι στο πεδίο της επικής λογοτεχνίας του φανταστικού θα γνωρίζουν, ο Μπραν Μακ Μορν είναι ένας από τους λογοτεχνικούς χαρακτήρες που δημιούργησε η πένα του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα. Όπως γίνεται, λοιπόν, κατανοητό, το νέο βιβλίο των εκδόσεών μας αφορά τον σημαντικό αυτό λογοτεχνικό ήρωα του Ρόμπερτ Χάουαρντ.

Ο κόσμος του Μπραν Μακ Μορν ομοιάζει με εκείνον του Κόναν αλλά έχει και εμφανείς διαφορές. Το ίδιο και ο κεντρικός του ήρωας. Ο βασιλιάς των Πικτών Μπραν Μακ Μορν έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες που τον καθιστούν σημείο αναφοράς στο σύμπαν της επικής φανταστικής λογοτεχνίας. Είναι κι αυτός μυώδης, όπως ο Κόναν, αλλά όχι τόσο πληθωρικός όσο ο Κιμμέριος. Διαθέτει την ενστικτώδη σοφία του Κόναν αλλά ακόμη πιο ακονισμένη. Είναι αριστοκράτης ενώ ο Κιμμέριος όχι. Επιπλέον, σε αντίθεση με την τυχοδιωκτική κοσμοθέαση του Κόναν, ο Μπραν δρα βασιζόμενος σε παραδοσιακές και πατριωτικές αξίες ζωής.

Ο Χάουαρντ τον περιγράφει με θετικό πρόσημο βάσει της αριστοκρατικής του καταγωγής. Επίσης, τον παρουσιάζει να διαπνέεται από μια αίσθηση πατριωτικής υπευθυνότητας ακόμη και προς τον τελευταίο ομοεθνή του. Ο Μπραν Μακ Μορν είναι ένας επικός, βάρβαρος βασιλιάς, που με πατριωτικό φρόνημα, ρομαντικά εθνικιστική ιδεολογία (η οποία παραπέμπει όχι τόσο σε αρχαίο βασιλιά αλλά σε ιστορικό πρόσωπο του 19ου αιώνα) και σκληρές μεθόδους μάχης (που θυμίζουν εκείνες του Κόναν) προσπαθεί να υπερασπιστεί την πατρώα βρετανική γη από την εισβολή της πολυεθνικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

 Δυστυχώς, ο Χάουαρντ δεν κατάφερε στη σύντομη ζωή του να καταπιαστεί εκτενώς με τον Μπραν και να ολοκληρώσει ένα σύνολο ιστοριών βασισμένων στον κόσμο του Πίκτη βασιλιά. Μας άφησε, πάντως, ως λογοτεχνική κληρονομιά κάποιες περιπέτειες στις οποίες εμφανίζεται ο Μακ Μορν, ορισμένες άλλες νουβέλες που μολονότι δεν αναφέρεται διαδραματίζονται στον λογοτεχνικό του κόσμο, ένα ημιτελές θεατρικό έργο και κάποια ποιήματα. Σε αυτό το βιβλίο των εκδόσεων Κλέος περιλαμβάνονται δυο νουβέλες από αυτό τον λογοτεχνικό κόσμο κι ένα ποίημα. Επιπλέον, το βιβλίο περιλαμβάνει κι ένα άρθρο με ιστορικό και πολιτικό περιεχόμενο, που είχε γράψει ο Χάουαρντ όταν ήταν μαθητής του λυκείου και το οποίο αποτέλεσε το πρώτο δημοσιευμένο κείμενο του Τεξανού.

Οι νουβέλες είναι τα Σκουλήκια της Γης και Η Χαμένη Φυλή. Η πρώτη είναι η πιο χαρακτηριστική περιπέτεια του Μπραν Μακ Μορν, δοσμένη αφηγηματικά από την μεριά των Πικτών. Η Χαμένη Φυλή είναι μια ιστορία που αφορά τους Πίκτες αλλά πρωταγωνιστής είναι ένας Κέλτης πολεμιστής. Και οι δυο είναι περιπέτειες επικής φανταστικής λογοτεχνίας, στις οποίες ανιχνεύονται πολλά στοιχεία υπερφυσικού τρόμου.

Το βιβλίο κλείνει με το άρθρο που φέρει τον τίτλο Πόσα οφείλει το Έθνος μας στο Νότο. Πρόκειται για ένα κείμενο αποκαλυπτικό των παραδοσιοκρατικών ιδεών και του τρόπου με τον οποίο ερμήνευσε την αμερικανική ιστορία, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, του ο Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ. 

Αναζητήστε το Μπραν Μακ Μορν των εκδόσεων Κλέος στα παρακάτω καταστήματα

Αθήνα
Solaris, Μπόταση 6

Comicon-shop, Σόλωνος 128

Ελεύθερη Σκέψις, Ιπποκράτους 112

Αλληλεγγύη των Φίλων, Χαριλάου Τρικούπη 14 (εντός στοάς)

Θεσσαλονίκη 

Η Άγνωστη Καντάθ, Αιμιλιανού Γρεβενών 6 (Πλατεία Ναυαρίνου)

Αριστοτέλειο, Ερμού 61
- Προηγούμενα τεύχη του περιοδικού ''Φανταστική Λογοτεχνία'' -

Τεύχος 20
-Μάιος 2016-



Περιεχόμενα

-Σταμάτης Μαμούτος, «Το Κέρας» 

-Sun Knight, «War Flag of the Sun» (μόνιμη στήλη)  

-Battle Angel, «Σεπτήριον», (μόνιμη στήλη) 

-Δημήτρης Αργασταράς, Χρήστος Νάστος και Ευστράτιος Σαρρής, «Μέλη της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ παρουσιάζουν το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων της λέσχης μας». «Το Μυστικό Ρόδο» του Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις (της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ) Κλέος, μπαίνει στο καλειδοσκόπιο των Δημήτρη Αργασταρά, Ευστράτιου Σαρρή και Χρήστου Νάστου.

-Χρήστος Νάστος, «Συνέντευξη με τον «σκοτεινό» ιθύνοντα νου του ελληνικού black metal σχήματος Agatus».

-Flammentrupp, «Μια Αληθινή Ιστορία Τρόμου». Ένα εξαιρετικό διήγημα του Βασίλη, με λαβκραφτικές επιρροές.

-Βλάσης Δ. Λύρας, «Τα Ύδατα της Στυγός» (μόνιμη στήλη)

-Σταμάτης Μαμούτος, «Συνέντευξη με τον εκπρόσωπο του συλλόγου ιστορικών ευρωπαϊκών πολεμικών τεχνών «Marxbrueder Guild Hellas» Τάσο Τριανταφύλλου».

«Το Δρύινο Ράφι» (μόνιμη στήλη βιβλιοπαρουσίασης). Η προβολή αφανών διαμαντιών της ελληνικής -και όχι μόνο- λογοτεχνίας του φανταστικού συνεχίζεται από αυτή την στήλη.

-Σταμάτης Μαμούτος «Αυθεντικό Heavy Metal Εν Έτει 2016». Μια αναδρομή στην παγκόσμια σκηνή του New Wave Of traditional Heavy Metal κατά το έτος 2016.

-Μαίρη «Therion» Ιορδανίδου και Σταμάτης Μαμούτος, «Συνέντευξη του Γιάννη Παπαδημητρίου από το ελληνικό συγκρότημα Dark Nightmare».

«Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη) 

-Ευστράτιος Σαρρής , «Σελεφας» διήγημα του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ. Η γλώσσα του Στράτου συγκεράζει την στιλπνότητα της καθαρεύουσας με την παραδοσιακή αυθεντικότητα της λαϊκής λαλιάς του Ρομαντισμού. Αν μη τι άλλο, αξίζει να διαβαστεί η απόδοση ενός διηγήματος του Λάβκραφτ από τον πολύ σημαντικό αυτό μεταφραστή. 

Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 20ου τεύχους

Τεύχος 19
-Δεκέμβριος 2016-



Περιεχόμενα

- «Το Κέρας» (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Θωμάς Μαστακούρης, «Η ερώτηση του Γιάκσα». Ένα άρθρο για μια μικρή στιχομυθία στο ινδικό έπος Μαχαμπχαράτα σχετικά με το πιο θαυμαστό πράγμα στον κόσμο.

- Sun Knight, «War Flag Of The Sun» (μόνιμη στήλη). Μια παρουσίαση της λογοτεχνικής τριλογίας “Song of Albion” και ένας σύντομος φόρος τιμής στον Ρόμπερτ Χάουαρντ.

- Battle Angel, «Σεπτήριον» (μόνιμη στήλη). Ένα άρθρο για την αιώνια σύγκρουση δύο κόσμων: τον Απολλώνιο και τον Διονυσιακό.

- Χρήστος Νάστος, «Captain Marvel, ο παραδοσιοκρατικός ήρωας της Marvel». Ένα χρονικό της δημιουργίας και της ανάπτυξης μιας θρυλικής σειράς comics.

- Flammentrupp, «Φρανκ Σέτσινγκ – Το Σμήνος». Μια παρουσίαση του best-seller μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Συνέντευξη με την δημιουργό ψηφιακής ζωγραφικής Κώστα Νικέλλη».

- Φίλιππος Βαβουλάκης, «Μύθος και Αλήθεια». Ένα άρθρο αναπόλησης της αιώνιας παιδικότητας μέσα από παιχνίδια της δεκαετίας του '80, οι πλαστικές φιγούρες των ''Εξωγήινων'' και των ''Τερατομάχων'', εμπνευσμένα από ιαπωνικά manga.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Rock & Roll Επαναστάτες». Ένα άρθρο για τις ρομαντικές επιρροές της και για ην σχέση  με το rock κίνημα της ταινίας ''The Wild One'' (Ο Ατίθασος) με πρωταγωνιστές των Μάρλον Μπράντο και τον Λι Μάρβιν.

- Αριστείδης Χριστοφοράκης, «Γοτθική Κουλτούρα – Το γοτθικό στοιχείο στον Ρομαντισμό». Μια αναδρομή στην γέννηση και την διάδοση της κουλτούρας του gothic κινήματος στην λογοτεχνία, την μουσική και στον τρόπο ζωής.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Συνέντευξη με το black metal συγκρότημα Dreadful Relic».

- Σταμάτης Μαμούτος, Χρήστος Νάστος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη). 

- «Το Δρύινο Ράφι» (μόνιμη στήλη). Παρουσίαση των βιβλίων του Γιώργου Θέμελη «Runners High», του Νίκου Βλαντή «Greek Psycho, Η απόλυτη νεοελληνική ψύχωση», του Βαγγέλη Γεωργάκη «Σκοτεινές Αναλαμπές», και της Σουζάνας Χατζηνικολάου «Το Αυγό του Θεού».


- «Η προσωπίδα του Ερυθρού Θανάτου», διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, σε νέα αδημοσίευτη μετάφραση από τον Ευστράτιο Ευ. Σαρρή.

  
Τεύχος 18
 - Μάιος 2016 -

Περιεχόμενα :

- «Το Κέρας», editorial του Σταμάτη Μαμούτου

-
Sun Knight, «War Flag of the Sun» (μόνιμη στήλη)

-
Δημήτρης Αργασταράς, «Κρούσος και Γκιούλιβερ, τα πρώτα μυθιστορήματα των ταξιδιωτών». Μια παρουσίαση των δύο κλασικών έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας και μία ματιά στο θεωρητικό υπόβαθρο που τα ενέπνευσε.

-
Battle Angel, «Σεπτήριον» (μόνιμη στήλη)

- Ευστράτιος Σαρρής, «Πολάρις». Μία ξεχωριστή και ιδιαίτερη μετάφραση του κλασικού διηγήματος του Χ.Φ. Λάβκραφτ.

- Εύα Δημητσάνη, «Άλμος ο Οξύς» (μέρος 6ο). Η νουβέλα της αιθέριας επικής λογοτεχνίας της Εύας συνεχίζεται στο έκτο μέρος.

- Ειρήνη Μαχαιρίδου, «Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος Μας». Ένα στοχαστικό άρθρο μ αφορμή το περίφημο έργο του Άλντους Χάξλευ σε αντιπαραβολή με την σημερινή εγχώρια και παγκόσμια συνθήκη.

- Νίκος Παπαμιχαήλ, «Ο Κωδωνοκρούστης» (
comic). Ένα πολύ ενδιαφέρον δείγμα εικονογραφημένης gothic fantasy αισθητικής.

- Μαίρη Ιορδανίδου, Ανδρέα Σκαμανδρώνυμου και Σταμάτη Μαμούτου, «Συνέντευξη του
Jack Starr». Ο ιστορικός guitar hero της επικής heavy metal μιλά στην φλεφαλο.

- Φίλιππος Βαβουλάκης, «Κάποτε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας». Ανταπόκριση από μία συναυλία που χαράχτηκε στις μνήμες, θρυλικές αναμνήσεις από την δεκαετία του '90.

- Σταμάτης Μαμούτος και Χρήστος Νάστος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη).

-
Βασίλης Flammentrupp και Χρήστος Νάστος, «Το Δρύινο Ράφι» (μόνιμη στήλη). Επιλογή από την άδικα παραγκωνισμένη βιβλιογραφία του φανταστικού.

- Εύα Παναγιωτοπούλου, «
Gram: Το Σπαθί Μέσα στο Δέντρο». Παρουσίαση και ανάλυση ενός από τα ωραιότερα επικά ποιήματα της βορειοευρωπαϊκής λαογραφίας.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Ο Ίων Δραγούμης και η Ζωή ως Πνευματική Μάχη». Μια συνοπτική παρουσίαση του φιλοσοφικού στοχασμού του σημαντικού Έλληνα στοχαστή και συγγραφέα.


Τεύχος 17
 - Δεκέμβριος 2015 -


Περιεχόμενα :

- Κέρας” (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Battle Angel, «Σεπτήριον» (μόνιμη στήλη),

- Flammntrupp, «Rex Mundi». Η ιστορία της αναζήτησης του ιερού Δισκοπότηρου μέσα από δαιδαλώδεις ατραπούς μυστηρίου, δολοφονιών, γρίφων, μυστικών ομάδων και αντικρουόμενων συμφερόντων όπως αποτυπώνεται από το αμερικανικό comic για τον “Βασιλιά του Κόσμου''.

- Χρήστος Νάστος, «Ο Μύθος του Μικρού Κάου-μπόυ». Το ελληνικό western περιοδικό, μία από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά και καλλιτεχνικά ελληνικές pulp εκδόσεις των δεκαετιών '60-'70.

- Εύα Δημητσάνη, «Άλμος ο Οξύς» (μέρος 5ο).

- Νίκου Καλογερά, «Ο Ελληνικός Μεσαίωνας στα Video Games». Ηλεκτρονικά παιχνίδια με θεματική από τον ελληνικό μεσαίωνα ; Αυτό το άρθρο έχει όλες τις σχετικές πληροφορίες.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Για τον Άνθρωπο του Χιονισμένου Μονοπατιού». Μια εκτεταμένη αναφορά-ανάλυση για το ομώνυμο διήγημα του Τζακ Λόντον.

- Sun Knight, «War Flag of the Sun» (μόνιμη στήλη). 

- Αντρέας Σκαμανδρώνυμος, «Συνέντευξη με τους Έλληνες doometers Sorrow Path».

- Σταμάτης Μαμούτος & Χρήστος Νάστος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη).

- Sekte, «Les Ombres» (μόνιμη στήλη). Σε αυτό το άρθρο ο Χριστουγεννιάτικος θρύλος του Κράμπους στις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης.

- Μπρούνο Λάντσι & Δημήτρης Αργασταράς, «Ποιήματα».



 Τεύχος 16
- Μάιος 2015 -

 
Περιεχόμενα :

- ''Κέρας''
(editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Χρήστος Νάστος, ''
William Hope Hodgson''. Ο αρθρογράφος αποτίει έναν φόρο τιμής στον εν πολλοίς άγνωστο πρωτοπόρο της φανταστικής λογοτεχνίας, στα έργα και την συγγραφική του πορεία.

- Δημήτρης Αργασταράς, ''
Doppelganger''. Ένα άρθρο για την μυθολογία του διπλού εαυτού όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τα έργα του ύστερου ρομαντισμού και της μετέπειτα φανταστικής λογοτεχνίας.

-
Battle Angel, ''Σεπτήριον'' (μόνιμη στήλη). Αυτή τη φορά η στήλη ασχολείται με τον μύθο του Φιλοκτήτη παρέχοντας μια ανάλυση του ομώνυμου έργου του Σοφοκλή.

-
Flammentruppp, ''Robert Sheckley (1928-2005)''. Ένα άρθρο για ένα κορυφαίο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας που έχει διακριθεί ιδιαίτερα στο είδος των short stories.

- Μαίρη “
Therion” Ιορδανίδου, ''Συνέντευξη με τους Astronomikon''. Η κυπριακή power metal μπάντα, πιστή στις αξίες και τις κατευθύνσεις του επικού heavy metal, μιλά στην Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.

- Εύα Δημητσάντη, ''Οι αρχιτραγουδιστές της Μαγκ-Ελνόρ – Άλμος ο Οξύς'' (μέρος 4ο).
Η νουβέλα της αιθέριας επικής λογοτεχνίας συνεχίζεται από την Εύα.

-
Sun Knight, ''War flag of the Sun'' (μόνιμη στήλη).

- Σταμάτης Μαμούτος, ''
Yukio Mishima, O τελευταίος Σαμουράι''. Πλήρες και αναλυτικό, το άρθρο παρουσιάζει την βιογραφία, την συγγραφική πορεία, τις αναζητήσεις και τα ιδεολογικά ρεύματα της πολυτάραχης ζωής του κορυφαίου Ιάπωνα συγγραφέα. 


- Φίλιππος Βαβουλάκης, ''Subuteo''. Με νοσταλγική διάθεση ο αρθρογράφος μας ξεναγεί στον κόσμο του αγαπημένου του παιχνιδιού, στην ποικιλία από τις ομάδες, τις φιγούρες, τις τσόχες, στην γοητευτική του κουλτούρα.

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Πολύτιμα Μέταλλα''
(μόνιμη στήλη).

- Αναστασία Τριανταφύλλου, ''Αείροο''. Ένα ατμοσφαιρικό σχέδιο
-comic από μια νέα καλλιτέχνιδα.


- Flammentrup, ''Λουκιανός, Μια αληθινή ιστορία''. Ένα άρθρο για το περίφημο έρτου αρχαίου σατιρικού συγγραφέα, πρόδρομο για πολλούς της επιστημονικής φαντασίας.

- Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, ''Ο Ήλιος λατρεύει το ρόδο''. Μια μικρή ιστορία από μια ταλαντούχα συγγραφέα
.

* Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 16ου τεύχους


Τεύχος 15
- Δεκέμβριος 2014 -


Περιεχόμενα :

- «Το Κέρας» (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Βασίλειος Ι. Μέγας, «Ο Μύθος της Μαύρης Ένωσης».
Στρατιωτική κουλτούρα, μισθοφορική αντίληψη, σκληροτράχηλοι πολεμιστές εναντίον σκοτεινών δαιμόνων. Ο λογοτεχνικός κόσμος του Glen Cook μας ανοίγει τις πύλες του.

- Paladin, «Sword of a Paladin» (μόνιμη στήλη).

- Flammentrupp, «Άρθουρ Κλαρκ: Οι Επικυρίαρχοι (Childhoods End)». Υφολογική και εννοιολογική ανάλυση του σημαντικότερου, ίσως, έργου ενός κορυφαίου λογοτέχνη της επιστημονικής φαντασίας.

- Χρήστος ‘’Kane’’ Νάστος, «Abraham Grace Merritt». Μια εμπεριστατωμένη αναδρομή στην λογοτεχνική πορεία ενός εκ των σπουδαιότερων συγγραφέων του φανταστικού, που δυστυχώς δεν είναι όσο γνωστός θα έπρεπε στην χώρα μας.

- Battle Angel, «Σεπτήριον» (μόνιμη στήλη).

- Αντρέας Σκαμανδρώνυμος, «Συνέντευξη με τους Κώστα και Γιάννη Μανόπουλο». Ο κιθαρίστας του πρώτου ελληνικού heavy metal συγκροτήματος μιλά μαζί με τον γιο του, που τον διαδέχεται στην ελληνική «μεταλλική» σκηνή, για τις πρώτες μέρες τις δεκαετίας του ’80, για την συνέχεια και για την σημερινή εποχή του ελληνικού heavy metal.

- Sun Knight, «War Flag of the Sun» (μόνιμη στήλη).

- Σταμάτης Μαμούτος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη).
- Φίλιππος ''Galadhrin'' Βαβουλάκης, «Ρόδες από ατσάλι και αέναος Ρομαντισμός». Πεζοδρομιακός ρομαντισμός στην Ελλάδα των περασμένων χρόνων. Οι γειτονιές που χάσαμε και οι «μεταλλικές» μουσικές επιλογές ως μέρος της κουλτούρας των πρώτων νεορομαντικών.

- Εύα Δημητσάντη, «Άλμος ο Οξύς» (μέρος 3ο). Η νουβέλα της αιθέριας επικής λογοτεχνίας συνεχίζεται από την Εύα.

- Ανακρέοντας, «Φόρος τιμής στον Βασίλη Πολυδούρη». Ένας Έλληνας μουσικός παγκόσμια αναγνωρισμένος και άγνωστος στην Ελλάδα! Πρόκειται για ένα άρθρο που έχει τον χαρακτήρα του ελάχιστου φόρου τιμής στον μουσικό που με τα έργα του συνόδευσε ηχητικά πολλές κινηματογραφικές ταινίες του φανταστικού.

- Σταμάτης Μαμούτος, «Πέννα και Ξίφος: Ο Ρομαντισμός ενάντια στον κόσμο της Νεωτερικότητας». Ένα δοκίμιο που σκιαγραφεί συνοπτικά τις πνευματικές ατραπούς και τις ιδεολογικές γραμμές της ρομαντικής κοσμοθεώρησης.
   
- Κασσάνδρα Αλαογοσκούφι, «Αμφίπολη».
Ο τύμβος Καστά ως κεντρικό θέμα ενός διηγήματος φαντασίας.

- Άλεξ Κρητικός, «Αστρικός Έρωτας». Ρομαντική ποίηση, υπερβατικές αναζητήσεις. 

* Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 15ου τεύχους


Τεύχος 14
- Μάιος 2014 -


Περιεχόμενα : 

- «Το Κέρας» (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Paladin, «Sword of a Paladin» (μόνιμη στήλη). Στους σκοτεινούς κόσμους των εικονογραφημένων νουβελών του Adrian Cole  ο νεφελώδης Voidal έρχεται από το άγνωστο ακολουθώντας το Χέρι της Λήθης προκειμένου να ανακτήσει ό,τι του στέρησαν οι τρομερές δυνάμεις που διαφεντεύουν το πολυσύμπαν. Εκεί που η λογοτεχνία του φανταστικού συναντά τον σκληρό ήχο. Σκοτεινοί θεοί, διάθεση άλλοτε μελαγχολική και άλλοτε μαχητικοί και άσματα πολέμου. 

- Εύα Δημητσάνη, «Οι αρχιτραγουδιστές της Μαγκ-ελνόρ: Άλμος ο οξύς (μέρος 2ο)». Το δεύτερο μέρος του μυθιστορήματος της Εύας Δημητσάντη. Μελωδίες που ανοίγουν φάσματα σε διαστάσεις, μάγοι και πολεμιστές, αγώνας για ελευθερία. 

- Αντρέας Σκαμανδρώνυμος, «Συνέντευξη με τον Fulberto Serena των Etrusgrave». Ο Ιταλός κιθαρίστας-θρύλος του επικού heavy metal σε μια εκ βαθέων συνέντευξη.

- Flummentrupp, «Usagi Yojimbo». Μια παρουσίαση του ιστορικού αλλά όχι ευρέως γνωστού στην χώρα μας comic του Stan Sakai, που αναβιώνει με ζωομορφικούς πρωταγωνιστές την «φεαουδαλική» Ιαπωνία των σαμουράι και οι επιρροές του.

- Sun Knight, «Warflag of the Sun» (μόνιμη στήλη). Ο Αντόνιους Μπλοκ και το μυστήριο της ζωής. Ο Ιππότης του Ήλιου διεισδύει αναλυτικά στην «Έβδομη Σφραγίδα» του Ι. Μπέργκμαν.

- Χρήστος ‘‘Kane’’ Νάστος, «Conan the Barbarian: Οκτώβριος 1970-Μάρτιος 1973, Roy Thomas-Barry Windsor Smith». Η αρτιότερη εικονογραφημένη μεταφορά του βάρβαρου ήρωα και η αισθητική της συνάφεια με την ζωγραφική των προραφαηλιτών.

- Αντρέας Σκαμανδρώνυμος και Σταμάτης Μαμούτος, «Συνέντευξη με τον Άγγελο Περλεπέ των Angelo PerlepesMystery». Ο guitar-hero της ελληνικής heavy metal σκηνής σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη.

- Sekte, «Les Ombres» (μόνιμη στήλη). Ο «άλλος Παρθενώνας» ως χώρος παραδοσιακών φεστιβάλ στην Σκωτία. Θεοί του δάσους και λαογραφικές αναβιώσεις στην βόρεια Ευρώπη. 

- Σταμάτης Μαμούτος, «Κάποτε στην Αθήνα». Κοινωνιολογική ενατένιση και ιστορική αναδρομή στα πολιτιστικά κινήματα που άνθισαν στους αθηναϊκούς δρόμους κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές εκείνης του ’90. ‘‘Μουσικές φυλές’’, γηπεδικές ταυτίσεις, συμπεριφορές και διασυνδέσεις με την λογοτεχνία του φανταστικού.

- Θοδωρής Βοριάς, «Στο κάστρο του Πλαταμώνα». Ένα ρομαντικό ποίημα..


Τεύχος 13
- Δεκέμβριος 2013 -


Περιεχόμενα :

- «Το Κέρας» (editorial),  του Σταμάτη Μαμούτου.
 

- Battle Angel, «Σεπτήριον: Το ένατο κύμα, το αθέατο κάστρο και οι εραστές της θύελλας». Μια νέα μόνιμη στήλη από τον Άγγελο της Μάχης. Μια μύηση στην υπερβατικότητα του κάστρου Τίνταζελ. 

- Εύα Δημητσάντη, «Οι αρχιτραγουδιστές της Μαγκ-ελνόρ: Άλμος ο οξύς (μέρος 1ο)». Η επική νουβέλα της Εύας σε κάθε τεύχος της «Φανταστικής Λογοτεχνίας». Διαβάστε το πρώτο της μέρος.

- Λαζαρος, «Κάτι χαμένο». Κάπου στο βάθος του εαυτού, βρίσκεται κάτι που έχει χαθεί. 

- Flammentrupp, «Το επικό στοιχείο στο Hard Rock της δεκαετίας του ’70». Τι πραγματικά είναι epic στον σκληρό ήχο; Ποιες οι απαρχές του; Ο Flammentrupp παρουσιάζει την δική του ερμηνεία.

- Sun Knight, «Warflag of the Sun» (μόνιμη στήλη). Η θρυλική πολεμική σημαία μέσω της οποίας ο Sun Knight εισηγήθηκε τις αρχές του νεορομαντικού κινήματος επιστρέφει στο περιοδικό μας. Άρθρο αυτού του τεύχος το μανιφέστο «Ήλιος, Ήρωας και Εντροπία». 

- Σταμάτης Μαμούτος, «Χάινριχ φον Κλάιστ. Στην ίσαλο της φαντασίας και της μορφής». Ένα δοκίμιο που συνδυάζει την ιστορία των ιδεών με την βιογραφία. Ένας φόρος τιμής προς μια εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων του Ρομαντισμού, του πολιτιστικού εθνικισμού και του ευρωπαϊκού πνεύματος συνολικά.

- Ζέφυρος, «Λιθοξόος». Ένα ρομαντικό απόσπασμα. Μια υφολογική ιδιαιτερότητα που δίνει στον Ζέφυρο την πολύ ξεχωριστή λογοτεχνική του ταυτότητα. 

- Νίκος Μάμαλος, «William Blake: Νεύτων», Ρομαντισμός εναντίον εργαλειακού ορθολογισμού. Ανάλυση των συμβολικών υποδηλώσεων ενός πίνακα του William Blake. 

- Σταμάτης Μαμούτος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη). Η κατάδυση στην επικράτεια των κρυμμένων διαμαντιών του αυθεντικού heavy metal συνεχίζεται. 

- Paladin, «Sword of a Paladin» (μόνιμη στήλη). Η προσωποποίηση της λευκής θεάς και ο ηλιακός ήρωας της ευρωπαϊκής παράδοσης. 

* Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 13ου τεύχους.

Τεύχος 12
- Μάιος 2012 -
Περιεχόμενα :

- «Το Κέρας» (editorial),  των Ίωνα Αλβέριχου και Σταμάτη Μαμούτου 

- Δημήτρη Αργασταράς, «Το έπος του Γιλγαμές και το μυθικό ταξίδι το Ήρωα». Ένα άρθρο για την ηρωική ιστορία του αρχαίου βασιλιά. Ένας έπος που διδάσκει που διδάσκει ότι η κατάκτηση του εαυτού μπορεί να επιτευχθεί με την αναζήτηση και την μάχη. Με το σπαθί και την πένα. 

- Θανάσης Κ., «Χ. Φ. Λάβκραφτ: Ο πρίγκιπας του λογοτεχνικού τρόμου». Μια περιεκτικά συνοπτική και συνολική αποτύπωση του λαβκραφτιανού έργου. 

- Πολύμνια, «Men in bearskin coats». Ποιοι ήταν οι bersekers; Φρενήρεις πολεμιστές ή ημιανθρώπινες υπάρξεις που εγκατέλειπαν την ανθρώπινη φύση έπειτα από μαγικοθρησκευτικές εμπειρίες; Πως ενέπνευσαν τους καλλιτέχνες του Φανταστικού; 

- Σταμάτης Μαμούτος, «Ο Σωτήρης Σόρογκας και η ζωγραφική των ερειπίων». «Γλυκιά νοσταλγία και βουβή εγκατάλειψη». Ένα δοκίμιο που εξερευνά το εκφραστικό σύμπαν του Έλληνα ζωγράφου. 

- Δημήτρης Σιάββας, «Κόρτεκ». Έλλογα γεράκια με ανθρώπινη λαλιά. Μια σκοτεινή αυτοκρατορία σε έναν μακρινό πλανήτη. Η σύγκρουση πλησιάζει. Ένα διήγημα φανταστικής λογοτεχνίας. 

- Βασίλειος Ι. Μέγας, «Η μαγεία ενός βιβλίου μπροστά σε μια οθόνη». «Thayers Quest». Ένα laserdisc adventure ηλεκτρονικό παιχνίδι, που το 1984 αποτέλεσε τον προπομπό των μεταγενέστερων fantasy video games.

 - Morias, «Έλληνες Ρομαντικοί ζωγράφοι: Νικηφόρος Λύτρας. Γεώργιος Ιακωβίδης». Νικηφόρος Λύτρας και Γεώργιος Ιακωβίδης. Διείσδυση στο έργο και την ιστορία των επιγόνων του Νικόλαου Γύζη. 

- Σταμάτης Μαμούτος, «Πολύτιμα Μέταλλα» (μόνιμη στήλη). Οι άγνωστοι ήρωες του heavy metal. Ανίχνευση του αληθινού Heavy Metal ως απάντηση στο metal της εποχής μας. 

- Paladin, «Sword of a Paladin» (μόνιμη στήλη). Κάτω απ’ τα φτηνά στολίδια της Νεωτερικότητας χτυπά η καρδιά της αληθινής Ευρώπης. Εγκαλέστε τις σφραγίδες του Προστάτη, του Υπερασπιστή και της Μητέρας. Ακολουθήστε τον πυρσό. Στο βάθος του λυκόφωτου, έξω απ’ την πύλη, αναμένει ο βασιλιάς με τον Χρυσό Κλώνο. 

* Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 12ου τεύχους

Τεύχος 11
- Δεκέμβριος 2012 -


Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Κιμμέριος, ''Arise all ye faithful to the sword''. Βασιλιάς Αρθούρος, μια ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση. Κι έπειτα, η πλήρης συμβολισμών επάνοδος του Αρθούρου στους κόσμους του heavy metal, μέσα από τους στίχους του Mark Shelton και τον δίσκο «Open the Gates» των Manilla Road.

- Δημήτρης Αργασταράς, ''Η πρώτη Αθηναϊκή Σχολή: Οι Έλληνες Ρομαντικοί Συγγραφείς (1830-1880)''. Ο Ελληνικός λογοτεχνικός Ρομαντισμός (1830-1880). Πρόσωπα, έργα και  ήρωες. Μια ενδελεχής επισκόπηση των ξεχασμένων λογοτεχνικών μας προγόνων.

- Δημήτρης Σιάβας, ''Magic: The Gathering''. Το δημοφιλέστερο καρτο-παίχνιδο φαντασίας στον κόσμο… Υπόθεση, τρόποι παιχνιδιού και ιστορία.

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Δεσποινίς Ντ’ Ις: Η γυναικεία ωραιότητα κατά του Φεμινισμού''. Η ρομαντική άρνηση του Διαφωτισμού και η φαντασιακή πρόσληψη της ιδεώδους γυναίκας από τον Ρόμπερτ Τσέημπερς. Ένα δοκίμιο που αναλύει τις ιστορικές φάσεις του Φεμινισμού και εξηγεί γιατί ως Ρομαντικοί τον απορρίπτουμε.

- Ιωάννης Παπαδημητρόπουλος, ''Έντγκαρ Άλαν Πόε: Εκεί που προσγειώθηκε το κοράκι''. Ένα άρθρο που παρουσιάζει συνολικά το έργο και την λογοτεχνική κληρονομιά του βασιλιά του αμερικανικού Ρομαντισμού και των διηγημάτων τρόμου. Επίσης, μια παρουσίαση των παράξενων εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα από συλλόγους αναγνωστών στην ετήσια επέτειο του θανάτου του.

- Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, ''Η Ακτή των Ρούχων''. Ένας νεκρός βασιλιάς συνοδευόμενος από τους πεθαμένους πολεμιστές του λάμνει αργά διασχίζοντας τον Άδη, κατευθυνόμενος στα πέρατα του κόσμου. Θα βρει άραγε την γαλήνη που ζητά; Ένα ατμοσφαιρικό διήγημα της Κασσάνδρας Αλογοσκούφι.

- Paladin, ''Sword of a Paladin'' (μόνιμη στήλη), του Paladin. Το σπαθί του Paladin ανοίγει ξανά δρόμους προς τα πεδία του Φανταστικού. Την  φορά αυτή προορισμός είναι οι στέπες του μακρινού βορρά, εκεί που ο Robrt Howard δίνει υπόσταση σε ένα από τα θρυλικά έργα του, το «Marchers of Valhalla». Μουσική συνοδεία, οι Einherjer και το album «Dragons of the North».

- Ζέφυρος, ''Ξόρκι Αδιάσπαστο''. Ένα διήγημα με παραμυθιακό υπόβαθρο και ρομαντικά επενδυμένες υπερρεαλιστικές εκφραστικές φόρμες. Η πρώτη αρθρογραφική παρουσία του Ζέφυρου στο περιοδικό της Φανταστικής Λογοτεχνίας.


Τεύχος 10
- Μάιος 2012 -


Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Κιμμέριος, ''Πέρα από τον Μαύρο Ποταμό''. Μια μαγευτική περιπέτεια του θρυλικού Κόναν γραμμένη από τον πένα του Robert E. Howard. Σε αυτό το άρθρο διαβάζουμε για την πρώτη δημοσίευση της ιστορίας στο περιοδικό Weird Tales αλλά και για την μεταφορά της στο κόμικ Savage Sword of Conan the barbarian. 

- Δημήτρης Τουσιάδης, ''Στο μονοπάτι του πολεμιστή''. Ένα άρθρο για την αρχετυπική πορεία των Ηρώων-Πολεμιστών μέσα από τους μύθους και την ιστορία. Σε έναν κόσμο που έχασε την Πίστη του, ο δρόμος των Πολεμιστών είναι ο δρόμος των τρελών της Ιστορίας, που στην δύσκολή τους ανάβαση μάς ξαναφέρνουν το Φως.

- Δημήτρης Σιάβας, ''Φλόγινο Ξίφος''. Ένα μοναδικό θεατρικό μονόπρακτο από τον Δημήτρη Σιάβα. Οι ιππότες συγκεντρώνονται στην κυκλική σκηνή, στο κέντρο της ένας μεγάλος τρίποδας στηρίζει ένα χάλκινο δοχείο, τα άρματά τους είναι λερωμένα από την μάχη και στα χέρια κρατούν λάβαρα διαφορετικών χρωμάτων. Στο σκηνικό μπαίνει ακόμη ένας πολεμιστής, ο Στρατηλάτης...

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Η Φαντασία ως δύναμη ανατροπής: από την εποχή του Ρομαντισμού στην μεταμοντέρνα Νεοτερικότητα''. Αρχαιότητα, Μεσαίωνας, Αναγέννηση, Ρομαντική εξέγερση, νεότερη εποχή. Ο Σταμάτης Μαμούτος αναλύει το ρόλο της Φαντασίας ως πνευματικής δύναμης έτσι όπως εμφανίζεται και προσλαμβάνεται στις διάφορες ιστορικές περιόδους. Επίσης, παρουσιάζεται η ελληνική περίπτωση στον κόσμο της μεταμοντέρνας νεωτερικότητας και το πραγματικό κρίσιμο ερώτημα στην εποχή της κρίσης.

- Morias, ''Νικόλαος Γύζης''. Ένα υπέροχο άρθρο για τον ζωγράφο Νικόλαο Γύζη. Πραγματικά ρομαντικός, ο Γύζης αναζητά το όραμα των ιδεαλιστικών ζωγράφων, παντρεύει το αρχαίο με το χριστιανικό στοιχείο, φτιάχνει εικόνες με ποιητική ατμόσφαιρα και δημιουργεί τον δικό του λυρικό κόσμο.

- Guardian Lord, ''Mysticum of the Grand Magus''. H μόνιμη στήλη για την λογοτεχνία επικής φαντασίας και την metal μουσική. Σε αυτό το τεύχος, οι παράξενοι και γοητευτικοί κόσμοι του Άλτζερνον Μπλάκγουντ και οι Σουηδοί Saturnalia Temple.

- Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, ''Mary Jane, Πώς έγινα βρικόλακας''. Ένα ατμοσφαιρικό short-story σε κόσμους σκοτεινούς και γκροτέσκους.

* Διαβάστε εδώ τα άρθρα του 10ου τεύχους  


Τεύχος 9
- Δεκέμβριος 2012 -

Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Κιμμέριος, ''Κane: Η Σκια του Αγγέλου του Θανάτου''. Ο θρυλικός Kane, ο περιπλανώμενος σπαθοφόρος που έπλασε η φαντασία του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα Karl Edward Wagner, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

- Δημήτρης Αργασταράς, ''Στοιχεία Σκανδιναβικής Μυθολογίας''. Σε αυτό το άρθρο μιλάμε για τον γνωστότερο θεό της σκανδιναβικής μυθολογίας, τον κοκκινομάλλη Θωρ, και τον αέναο αγώνα του εναντίον των δυνάμεων του Χάους.

- White Fay, ''Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας''. Το γνωστό παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας μέσα από τις διάφορες εκδοχές του, τα πραγματολογικά και λαογραφικά του στοιχεία.

- Μorias, ''Ηieronimus Bosch: Ιnsignis Pictor''. Μια ματιά στα καλλιτεχνικά βήματα, την αχαλίνωτη φαντασία και τα σπουδαία έργα του Ιερώνυμου Μπος.

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Οι τρεις σωματοφύλακες και ο κόσμος του Ομήρου''. Ένα επικό άρθρο για το περίφημο έργο του Αλέξανδρου Δουμά και μία σύγκριση με το Ομηρικό ιδεώες του ήρωα. Το αξιακό σύστημα της ιπποτικής μαχητικότητας και το ηρωικό πρότυπο του Ομήρου.

- Γιώργος Ματσαγγούρας, ''Seventh son of the seventh son'' (μέρος 3). Το θρυλικό άλμπουμ των Iron Maiden, το υπόβαθρο της στιχουργικής του συγκροτήματος και των εικαστικών συνθέσεων που συνοδεύουν την κυκλοφορία του. Η περιπέτεια στην καταβύθιση των επιρροών του Heavy Metal συνεχίζεται.

- Guardian Lord, ''Mysticum of the Grand Magus''. Η μόνιμη στήλη του επικού φρουρού της μεταλλικής μουσικής και της φαντασίας. Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται το έργο του Anderson ''Τhree hearts and three lions'', και metal μουσικές επηρεασμένες από τους Lovecraft, Howard, Smith, Vagner.

- Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, ''H γυναίκα του Σάρεν''. Mια μοναδική, ρομαντική μικρή ιστορία.


 
Τεύχος 8
- Μάιος 2011 -

Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Δημήτρης Αργασταράς, ''The Shadow, ο εκδικητής του εγκλήματος''. Το θρυλικό pulp περιοδικό που μεσουράνησε στην Αμερική του μεσοπολέμου και ο δημοφιλής ήρωάς του.

- Δημήτρης Σιάββας, ''Βαμπίρ, η πραγματικότητα μέσα από το μύθο''. Από τις αρχαίες παραδόσεις και τις λαικές δοξασίες, στους ήρωες της κλασικής λογοτεχνίας, παρακολουθούμε την αιμοδιψή πορεία των απέθαντων πλασμάτων.

- Κιμμέριος, ''Ο λόγιος και τα φαντάσματα''. Ένα άρθρο για τις ιστορίες φαντασμάτων του σπουδαίου συγγραφέα του φανταστικού M.R. James.

-Σπύρος Σάμψωνας & Βίκυ Παπαζώη, ''Dragons in fantasy''. Τα πάντα για τους δράκους, από την μυθολογία, στην επική φαντασία. Αρχαία Ελλάδα, Ρώμη, Κίνα, Ευρώπη (κέλτικη και σκανδιναβική μυθολογία). Οι δράκοι και ο Tolkien.

-Γιώργος Ματσαγγούρας, ''Seventh son of the seventh son'' (μέρος 2). Το θρυλικό άλμπουμ των Iron Maiden, το υπόβαθρο της στιχουργικής του συγκροτήματος και των εικαστικών συνθέσεων που συνοδεύουν την κυκλοφορία του. Η περιπέτεια στην καταβύθιση των επιρροών του Heavy Metal συνεχίζεται...

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Προς ένα νέο Ρομαντισμό. Η απάντηση στην πρόκληση του Μεταμοντερνισμού''. Η γέννηση, τα χρακτηριστικά και η εκδίπλωση της επιρροής του Μεταμοντερνισμού. Ποιά μπορεί να είναι μία νέα Ρομαντική απάντηση και προοπτική...

- Guardian Lord, ''Mysticum of the Grand Magus''. Η μόνιμη στήλη του επικού φρουρού της μεταλλικής μουσικής και της φαντασίας. Σε αυτό το τεύχος : το ''The Warlord'' του Mike Grell, και οι θρυλικοί Manowar.
Τεύχος 7
- Ιανουάριος 2011 -

Περιεχόμενα:

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Μαρία Βλαντή, ''Η κόλαση του Δάντη μέσα από τις ενοράσεις του W. Blake'', μέρος β'. Ο Δάντης και ο Βιργίλιος συνεχίζουν την καθοδό τους στον κόσμο των νεκρών. Σε αυτό το άρθρο ακολουθούν οι περιγραφές από τον τρίτο μέχρι τον έβδομο κύκλο της Κόλασης.

- Γιώργος Ματσαγγούρας, ''Έβδομος Υιός ενός έβδομου υιού'', μέρος α'. Αυτό το άρθρο αποτελεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Γ. Ματσαγγούρα ''Τα μυστικά της σιδηράς Παρθένου'', που αφορά στο υπόβαθρο της στιχουργικής του hevy metal μουσικού συγκροτήματος Iron Maiden.

- Κιμμέριος, ''Τα μυστικά του Σκώληκα''. Ένα άρθρο για το συγκεκριμένο έργο του Robert Bloch, ο οποίος με την επινόηση του μυστηριώδους βιβλίου ''De Vermis Mysteriis'' πρόσφερε ένα ακόμη θρυλικό τόμο απόκρυφης γνώσης δίπλα στο αποτρόπαιο Νεκρονομικόν του Λάβκραφτ, συνεισφέροντας στις ιστορίες του Μύθου του Κθούλου.

- Μαρία Βλαντή, ''Προ-Ραφαηλίτες - Μια επαναστατική καλλιτεχνική αδελφότητα'' (και ένας επίλογος του Νίκου Βλαντή). Ένα άρθρο για το κίνημα των Προ-ραφαηλιτών, που αναπτύχθηκε ενάντια στον ακαδημαισμό της τέχνης και στην εκκοσμίκευση της πνευματικότητας. Μαζί μια εσωτεριστική ερμηνεία του κινήματος από τον Νίκο Βλαντή.

- Δημήτρης Αργασταράς, ''Ο Ρομαντικός Μπαλζάκ''. Ένα άρθρο για τα άγνωστα φανταστικά έργα του Μπαλζάκ, και το ενδιαφέρον του για τον σπιριτουαλισμό και το μεταφυσικό.

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Η Βασίλισσα του Χιονιού''. Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση του περίφημου παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Πώς η ψυχρή Λογική διεκδικεί να επικρατήσει ενάντια στην αυθορμησία και την αγνή παιδικότητα του ανθρώπινου ψυχισμού...

- Guardian Lord, ''Mysticum of the Grand Magus''. Η σταθερή στήλη που έχει κερδίσει τους αναγνώστες μας. Φορέας ιδεαλισμού, συμπολεμιστής στην παράταξη του Φωτός, αναζητητής του Εσωτερικού Οράματος και φύλακας της Μυστικής Αφύπνισης, ο Gardian Lord συνεχίζει το ταξίδι του στον χώρο του Epic και της hevy metal...




Tεύχος 6
- Μάιος 2010 -

Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.

- Μαρία Βλαντή, ''Η Κόλαση του Δάντη μέσα από τις ενοράσεις του W. Blake'', μέρος α’. Όταν ανατέθηκε στον W. Blake η εικονογράφηση του έργου του Δάντη, εκείνος θα δημιουργήσει μία σειρά σκίτσων και υδατογραφιών έντονου συμβολισμού, που αιχμαλωτίζουν την φαντασία. Σε αυτό το άρθρο παρακολουθούμε το θρυλικό ταξίδι του Δάντη μέσα από τα περίφημα σκίτσα του Blake.

- Δημήτρης Αργασταράς, ''E.T.A. Hoffmann, Der Sandmann, μέρος β’, & Η αδελφότητα του Σεραπίωνα και το κίνημα των Ρομαντικών''. Το δεύτερο μέρος της κατάδυσης στους μαγικούς κόσμους του Χόφμαν με οδηγό ένα από τα θρυλικότερα έργα του. Θα καταφέρει ο νεαρός Ναθαναήλ να γλυτώσει από τα μάγια του Ζάντμαν και τι συμβολίζει τελικά η περιπέτειά του ;

- Χρήστος ''Eddie'' Μπαλτζής, ''Όνειρα. Παιχνίδια του μυαλού ή προμηνύματα''. Ο σκοτεινός κόσμος των ονείρων ξεδιπλώνεται μπροστά μας και, ίσως, μας αποκαλύψει τα μυστικά γεγονότα που αντιλαμβανόμαστε θολά, όπως κάποιος που κρυφοκοιτάζει σ’ ένα βασίλειο σκιερό και βλέπει φευγαλέα κάποιες μορφές να κινούνται…

- Χρήστος Σιάββας, ''Η κοινή μοίρα του Ποιητή και του Ιππότη''. Υπάρχουν λογοτέχνες κι αναγνώστες, άνθρωποι με ανησυχίες και οράματα, που έχουν την θέληση να ψάξουν και να αναζητήσουν απαντήσεις, να αναμοχλεύσουν ιδέες και να βιώσουν πάθη. Αυτό το άρθρο μας ξεναγεί στις πηγές της μεγάλης Αναζήτησης.

- Dark Iakve, ''Ουδέν κακόν αμιγές… καλού''. Ποιά είναι η ατζέντα των σκοτεινών δραστηριοτήτων του Sauron ; Όλες οι προετοιμασίες του σκοτεινού Μάγου για τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού βρίσκονται εδώ !

- Σταμάτης Μαμούτος, ''Οι 300 του Frank Miller''. Μία εικονογραφημένη νουβέλα επικών διαστάσεων, ένα έργο για την Τιμή και την αξία του Αγώνα, ένας θρύλος για το καθήκον των Ηρώων. Μέσα από αυτό το άρθρο αναλύονται, βήμα-βήμα, οι έξι πρώτες εικόνες του θρυλικού έργου του Miller, καθώς και το αξιακό σύστημα που αποτυπώνεται έξοχα στις σελίδες του.

- Σίσση Παντελή, ''Shadowfax''. Οι θαυμαστές του Τόλκιν, φανατικοί ή όχι, γνωρίζουν τον μάγο Γκάνταλφ, λίγοι όμως θυμούνται κάτι για τον περίφημο Shadowfax, το πιστό του άλογο. Έτσι ξεκινά ένα περίφημο ταξίδι στον κόσμο των μαγικών πλασμάτων και ιδιαίτερα ένα ταξίδι στον κόσμο και την καταγωγή του ασημόγκριζου, περήφανου συντρόφου Shadowfax…

- Gardian Lord, ''Mysticum of the Grand Magus'' (μόνιμη στήλη). Η σταυροφορία μόλις άρχισε, το Mysticum ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο των Ιδεών. Φορέας ιδεαλισμού και όχι ιδεολογίας, συμμάχεται με τους πολεμιστές της Φαντασίας, τους αναζητητές του Εσωτερικού Οράματος και τους φρουρούς της Μυστικής Αφύπνισης…




Τεύχος 5
- Νοέμβριος 2009 -

Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου.


- Δημήτρης Αργασταράς, «Ε.Τ.Α Χόφμαν (Der Sandmann)». Μία παρουσίαση κι ανάλυση του περίφημου έργου του Χόφμαν, ενός πρωτεργάτη της λογοτεχνίας του φανταστικού, που με τα έργα του καθόρισε τα επόμενα του είδους.
- Σταμάτης Μαμούτος, «Η Ελληνική περίπτωση» (Δοκίμιο για τη φανταστική λογοτεχνία, μέρος 5ο). Το πέμπτο και τελευταίο μέρος του δοκιμίου που έχει γράψει ο Σταμάτης Μαμούτος για να επισκοπήσει τη διαχρονικότητα, να υποστηρίξει θεωρητικά την ενότητα και να αναλύσει φάσεις και περιπτώσεις της λογοτεχνίας του φανταστικού. Γιατί η λογοτεχνία του φανταστικού διατηρήθηκε στο περιθώριο μέχρι σήμερα στην Ελλάδα ;

- Νίκος Βλαντής, «Η κατάσταση του Fantasy στην Ελλάδα». Ο συγγραφέας κι εκδότης Νίκος Βλαντής παρουσιάζει κι αναλύει πολύ όμορφα την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας και προτείνει λύσεις, γόνιμες διεξόδους για το μέλλον.

- Ίωνας Αλβέριχος, «Θεία Κωμωδία». Μια παρουσίαση του κορυφαίου αριστουργήματος της Αναγέννησης. Ένα αστείρευτο σιντριβάνι που ξεχειλίζει συνεχώς κύματα πολιτισμικού και πνευματικού πλούτου. Ένας καθρέφτης του ψυχικού μας κόσμου, μια κρυστάλλινη απεικόνιση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των βιωμάτων του. Μια μύηση στον λυτρωτικό χαρακτήρα της Τέχνης.

- Χρήστος Μπαλτζής, «The butterfly effect». Ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, που αναμιγνύει την ''Θεωρία του Χάους'', τα ταξίδια στον Χρόνο, και την ανατροπή της κανονικότητας σε ένα εκρητικό μίγμα.

- Σπύρος Σάμψωνας, «Γκλορφίντελ, ένας λαμπερός Άρχοντας, ένας μυστηριώδης ήρωας». Μια εμπνευσμένη παρουσίαση του κόσμου των Ξωτικών και των περιπετειών της ''Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού'', μία ακόμη περιήγηση στο μεγάλο έργο του J.R.R. Tolkien.

- Στέλιος Πέππας, «Φρειδερίκος Βαρβαρόσα. Η ιστορία του μεγάλου πορφυρογένη αυτοκράτορα». Το δεύτερο μέρος του άρθρου που αφορά τη ζωή και τη δράση του Φρειδερίκου Βαρβαρόσα. Ένα ταραχώδες πεπρωμένο σε μια εξίσου ταραχώδης εποχή.

- Παρουσίαση : «Ελληνικός Σύλλογος Φίλων Τόλκιν».

- Σταμάτης Μαμούτος, «Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας». Το αριστούργημα του Τίμ Μπάρτον, βασισμένο στο βιβλίο του Roald Dahl, ξετυλίγει τα μυστικά του σε αυτό το μαγευτικό άρθρο. Μια καυστική κριτική της νεωτερικής κοινωνίας μέσα από μια ρομαντική οπτική.



Τεύχος 4
- Μάιος 2009-

Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), των Δημήτρη Αργασταρά και Σταμάτη Μαμούτου.

- Χρήστος "Eddie" Μπαλτζής, Back to the Future-Trilogy. Ένα άρθρο πάνω στην κινηματογραφική τριλογία του Ρόμπερτ Ζεμέκις, που γνώρισε μεγάλη επίτυχία και έφερε το ευρύτερο κοινό σε γνωριμία με τα χρονικά παράδοξα. Ποιές είναι οι σύχρονες εξελίξεις σχετικά με τα ταξίδια στον χρόνο και ποιές τελικά οι συνέπειες που μπορεί να επιφέρουν
- Σταμάτης Μαμούτος, Δοκίμιο για την φανταστική λογοτεχνία (μέρος 4). Το τέταρτο μέρος του δοκιμίου που έχει γράψει ο Σταμάτης Μαμούτος, προκειμένου να επισκοπήσει τη διαχρονικότητα της λογοτεχνίας του φανταστικού. Σε αυτό το μέρος ο συγγραφέας αναλύει την νεότερη και την σύγχρονη εποχή της φανταστικής λογοτεχνίας.

- Δημήτρης Σιαβάς, Doctor Who. Το σύμπαν, όπως ξέρουμε, είναι πιθανότατα άπειρο. Στα αμέτρητα συστήματα που περιλαμβάνει υπάρχουν πολλοί πλανήτες με ζωή και πολιτισμό. Άλλοι ειρηνικοί, άλλοι εντελώς αγαθοί και εναρμονισμένοι με το φυσικό σύστημα και άλλοι πολεμοχαρείς, υπηρέτες του κακού, της υπεροψίας και της κατακτητικής εμμονής. Σε αυτόν τον κόσμο ζει ο Δόκτορας Who... Η μακροβιότερη σειρά στην ιστορία της τηλεόρασης μας αποκαλύπτει τα μυστικά της.


- Γιώργος Χατζηκυριάκος, Οι Νάνοι στη λογοτεχνία του φανταστικού. Ένα άρθρο για τον μυθικό κύκλο των Νάνων, την γέννηση τους στην μυθολογία των Σκανδιναβών, την εμφάνισή τους στις παραδόσεις της μεσαιωνικής και αναγεννησιακής Ευρώπης, μέχρι την κατάληξη στη σημερινή τους χαρακτηριστική μορφή, που συναντάται κατά κύριο λόγο στα επικά μυθιστορήματα, στα παιχνίδια ρόλων, στη ζωγραφική και στον κινηματογράφο.


- Ίδωνας Πέργας, Το παραμύθι της Χιονάτης. Το αγαπημένο παραμύθι «Η Χιονάτη» που ακόμα και σήμερα ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους. Ένα άρθρο για τις διάφορες εκδοχές του παραμυθιού, το γεωγραφικό του σκηνικό, τα πραγματολογικά του στοιχεία και την μαγευτική του ιστορία.

- Ίωνας Αλβέριχος, Γιόχαν Γ. Χάμανν, Ο "Μάγος του Βορρά" αντεπιτίθεται. Οι ιδέες του στοχαστή που πρώτος άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για την πνευματική αντεπίθεση στους «πεφωτισμένους» Διαφωτιστές, που μίλησε για την ολότητα της ανθρώπινης φύσης και πάλεψε για να κρατήσει ανοιχτές τις Θερμοπύλες της φαντασίας και των αισθήσεων. Ένα άρθρο για την άσβεστη φλόγα της Ρομαντικής κοσμοθέασης.


- Στέλιος Πέππας, Φρειδερίκος Βαρβαρόσα, ο πορφυρογένης αυτοκράτορας (μέρος 1). Το άρθρο αυτό αποτελεί το πρώτο μέρος της έρευνας του Στέλιου Πέππα για τη ζωή και τη δράση του σημαντικού ευρωπαίου βασιλιά και σταυροφόρου Φρειδερίκου Βαρβαρόσα. Στο επόμενο τεύχος θα ολοκληρωθεί η ιστορική αυτή αναφορά με τη δημοσίευση του δεύτερου μέρους της.


- Δημήτρης Αργασταράς, Ο Λαβύρινθος της Αναζήτησης. Μία σύντομη ιστορία, με ρομαντικές απηχήσεις, για την μεγάλη περιπέτεια της εξερεύνησης από τις περιοχές του οικείου προς εκείνες του αγνώστου.

- Voodoo Child, Οι τραγόμορφοι κουδουναραίοι του Διστόμου Βοιωτίας. Ένα άρθρο για το παγανιστικό έθιμο της αποκριάς εκεί όπου διατηρείται ακόμη. Πρόκειται για μια μεταφυσική εμπειρία, για μια μέθεξη της συλλογικής κοινοτικής ψυχής στο πνεύμα της ζώσας φύσης, που έχει ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική μετάβαση της πραγματικότητας σε ένα περιβάλλον όμοιο με αυτά που μας παρουσιάζουν τα πιο βαθυστόχαστα και ενορατικά έργα της λογοτεχνίας του φανταστικού.



Τεύχος 3
- Δεκέμβριος 2008 -
Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Στέλιου Πέππα.

- Σταμάτης Μαμούτος, Δοκίμιο για την Φανταστική Λογοτεχνία, μέρος τρίτο. Η γλαφυρή παρουσίαση της ιστορικής συνέχειας της λογοτεχνίας του φανταστικού από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας συνεχίζεται. Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται η ''αναγέννηση'' της φανταστικής λογοτεχνίας, που συντελέστηκε μέσα στο πλαίσιο του Ρομαντισμού.

- Δημήτρης Σιάββας, Η ιστορία των γυρολόγων τραγουδοποιών ή αλλιώς η ιστορία των Βάρδων. Μια παραστατική περιήγηση στον κόσμο των Βάρδων σε εποχές αρχαίες και ξεχασμένες. Μελοποιοί και ατρόμητοι εραστές, οργανοπαίχτες των καπηλειών και ραψωδοί των παλατιών, υπέροχοι αριστοκράτες με αμόλυντη ψυχή και μπαγαπόντηδες τυχοδιώκτες, οι Βάρδοι ακόμη μας συναρπάζουν.

- Γιώργος Χατζηκυριάκος, Τα Ξωτικά στην Λογοτεχνία του Φανταστικού. Ποιά είναι εν τέλει τα ξωτικά; Νάνοι, Γνώμοι, Όρκς, Καλικάτζαροι, Γίγαντες, Δράκοι και Γρύπες μας αποκαλύπτονται σε αυτήν την ολοκληρωμένη παρουσίαση μέσα από τα μονοπάτια των μύθων, των θρύλων και της λογοτεχνίας του φανταστικού.

- Ιωάννης Παπαδημητρόπουλος, Ο πολίτης-στρατιώτης στο Starship Troopers. Το πιο αμφιλεγόμενο έργο του Robert Heinlein παρουσιάζει μια κοινωνία που δεν είναι και τόσο διαφορετική από την δική μας όσο θα θέλαμε ίσως να πιστεύουμε. Τί είναι η Federal Service της Terran Federation ; Και ποιά η διαφορά μεταξύ των civillians και των citizens ;

- Δημήτρης Αργασταράς, Φανταστική Λογοτεχνία: η πρωταρχική κι αιώνια διήγηση. Η μεγάλη σημασία των ιστοριών του φανταστικού και ο στενός δεσμός τους με βασικές πτυχές της ανθρώπινης συνείδησης. Ένας υπερ-κόσμος μιας άλλης πραγματικότητας πέρα από την περιορισμένη και μίζερη καθημερινότητά μας.


Τεύχος 2
- Μάιος 2008 -



Περιεχόμενα :

- ''Το Κέρας'' (editorial), του Στέλιου Πέππα.

- Διακήρυξη Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας.

- Σταμάτης Μαμούτος, Συνέντευξη του Θάνου Βερέμη. Ο μοναδικός Έλληνας ακαδημαϊκός που έχει γευματίσει με τον Τόλκιν κι έχει παρακολουθήσει ζωντανά τον Ισαάκ Ασίμωφ να δίνει διαλέξεις για την φανταστική λογοτεχνία δίνει συνέντευξη για το περιοδικό της «Φανταστικής Λογοτεχνίας»

- Σταμάτης Μαμούτος, Δοκίμιο για την Φανταστική Λογοτεχνία, μέρος δεύτερο. Η εξέλιξη της λογοτεχνίας του φανταστικού κατά τον Μεσαίωνα, το πέρασμα στα χρόνια της Μεταρρύθμισης και της Αντιμεταρρύθμισης και η ιστορική εξέλιξη των πραγμάτων μέχρι την εποχή του Διαφωτισμού.

- Γιώργος Χατζηκυριάκος, Η Κοσμογονία και τα Γένη των Ανθρώπων μέσα από την φαντασία των Αρχαίων Ελλήνων. Η κοσμογονία είναι κάτι που δεν απουσιάζει ποτέ από έναν μυθικό κόσμο και αυτό το συναντάμε σχεδόν σε κάθε βιβλίο συγγραφέα της φανταστικής λογοτεχνία.

- Δημήτρης Σιάββας, Ο Μάικλ Μούρκοκ και η φύση του Αιώνιου Προμάχου. Ένας γίγαντας στο χώρο του φανταστικού και ο δημιουργός ενός πολυσύμπαντος.

- Ευθυμία Ε. Δεσποτάκη, Ασημένια Κουδουνάκια να χτυπούν σ' όλη την Γη, διήγημα.



Τεύχος 1
- Δεκέμβριος 2007



Περιεχόμενα :
- "Το Κέρας" (editorial), του Σταμάτη Μαμούτου

- Διακήρυξη Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας.

- Ιωάννης Παπαδημητρόπουλος, Memory Alpha. Ο γοητευτικός κόσμος του Star Trek και το φιλόδοξο εγχείρημα για τη δημιουργία της πιο έγκυρης, ακριβούς και ευπρόσιτης εγκυκλοπαίδειας για ό,τι έχει σχέση με το Star Trek.

- "Voodoo Child", Το Λυκόφως των Θεών στην Σκανδιναβική Μυθολογία. Καλώς ήλθατε στον κόσμο της σκανδιναβικής μυθολογίας, τον κόσμο του Όντιν, του Θoρ, του Λόκε, του Φένρις και των πολεμιστών της Βαλχάλα. Έναν κόσμο που έχει αποτελέσει την χαρακτηριστικότερη, ίσως, πηγή εμπνεύσεων για τους συγγραφείς της φανταστικής λογοτεχνίας.

- Στέλιος Πέππας, Ο Tolkien και οι επιρροές του στον σκληρό ήχο. Τα μαγικά μονοπάτια που έχει χαράξει η πένα του «Άρχοντα» της φανταστικής λογοτεχνίας στο χώρο του σκληρού ήχου.

- Σταμάτης Μαμούτος, Δοκίμιο για την Φανταστική Λογοτεχνία, μέρος πρώτο. Το πρώτο μέρος του δοκιμίου παρουσιάζει τα κριτήρια που σύμφωνα με τη λέσχη καθιστούν ένα λογοτεχνικό έργο μέρος του Όλου της φανταστικής λογοτεχνίας και επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα αν υπήρχαν έργα της λογοτεχνίας του φανταστικού στην αρχαιότητα.<br>- Σταμάτης Μαμούτος, Χριστούγεννα. Το Πνεύμα των Χριστουγένων, ο Ρομαντισμός και η Φανταστική Λογοτεχνία. "Γιατί τα Χριστούγεννα αποτελούν ένα μαγικό κύπελλο, γεμάτο με ευωδιαστό χρυσό φως, που προορίζεται για τους πραγματιστές των μύθων και τους επαναστάτες των αξιών".